محیط­هایی بردارم

محیط­هام،   محیط­هایی بردارم حالا

محیط­هایی بردارم والّا

محیط­هایی بردارم واقعاً حقیقی

حقیقی به­شکلی مجاز نیستم درعبور کردن از کوچه ی حقیقت

شرخر         شرخر

محیط­هایی دارم موقتاً

محیط­هایی بردارم  بی­محل

محیط­هایی    

آژیر    آژیر

قیژ قیژ       محیط

محیط­هایی 

محیط­هایی؛    دست­کم  محیط

محیط­هایی بردارم  مَجازاً

محیط­هایی بردارم  واقعاً

محیط­هایی

محیط­هایی   ای­ یی­   ما  هیچ    ما   مو  ویچ

دارم       اِرر   تِش  محیط­هایی  

اِرتِش با هن     ارتشباهاً

اِرر      تِش    بااآهن

محیط­هایی    هایی    ها   یی­ای

محیط­هایی بردارم    محیط­هایی بردارم

محیط­هایی بردارم   محیط­هایی را اشتباهی

محیط­هایی بردارم    محیط­هایی برشته دارم

محیط­هایی را بردارم

محیط­هایی؛   آبی   محیط­هایی اشتعالی

عالی، کافی، آلی، آن ،     آها     بی   آن  

محیط­هایی را برمی­دارم     اِن  فَع؛

جاری، عاری     از،

چون که   نباید    

محیط­هایی دارم

محیط­هایی بردارم،  اِن-بار انفجار

محیط­هایی بردارم، بخاری 

محیط­هایی بردارم در بخار

محیط­هایی بخار بردارم   

محیط­هایی بردارم بارها

محیط­هایی ؛ محیط­هایی برمی دارم

افق را نمی­دانم  

من محیط­هایی    محیط­هایی بردارم؛  باقی

محیط­ها بردارم    افق­هایی اح ت ما لی­ی؛

نه،

افق­هایی    احتمال محیط    محیط­ها

هی ها... ای بخارِ محیط­هایی در برِ «ش»

محیط­هایی مجاز    در بی­انتها  

افق­ها جاری

افق­هایی جان دارد     بدون جار

محیط­هایی بردارم از بخار  گاهی ندارم محیط­هایی

بردارم از جان- ها- یی   من،  محیط­هایی بردارم از

خرگاهی    

نخودهایی   بر- می­دارم از-  خود

آگاهی- نه          آن ناخدا

نه، ارت­تشااا     اَه... اشتباه شد

من محیط­هایی بردارم

محیط­هایی بردارم از

محیط­هایی بردارم     -  آتشی لطفا

محیط­هایی بردارم    -  سیگار

محیط­هایی بردارم     ای­ ی­ن   فَن

بر محیط­هایی           دَک

بردارم از سر    بردارم از بام       یک  ماه   

آه ماه     تو که لَوَند بوده باید باشی    

تو محیط­هایی ترکه­ای    محیط­ها داری

ببین          من محیط­هایی بردارم

محیط­هایی بردارم من از ماه

ماه    ماه      ای ماه    

تو   اشتباهی      اشتباه

من محیط­هایی در شبِ دراز دارم از مهتاب­و  

ماه          این...    من      منم؛ آه

محیط­هایی بردارم از­ای­ن هم 

بیشتر محیط­هایی

محیط­هایی بردارم از مهتابی

محیط­هایی  از   زیباتر از محیط­هایی

محیط­هایی بردارم      این­بار    حالا

محیط­هایی دارم        محیط­هایی­ دار

محیط­هایی بردارم از     محیط­هایی بردَرَم؛

واقعاً!    بی شوخی

محیط­هایی دارم  برمی­دارم از

خودم دارم محیط­هایی     باز   من محیط­هایی

برمی­دارم از من

محیط­هایی بردارم        

برمی­دارم از محیط­هایی بردارم    اِزدراجی

بع­له ؛ محیط­هایی برمی­دارم

دشت،  در نداشت... از درِ اضطراری داشتم ... سرِ صبح

قلم بردارم     از محیط­هایی در شب ببرم

درزِ دشت براندازد باران­هایی را بارانداز روی دوشِ بندرم

محیط­هایی بردازم ار

صبر کن... سوارانم کو؟    آه! سوارانِ من

محیط­ها،   محیط  ؛  نگهبان، نگهبان  کجاست؟

مکان،    های­ی­ی       ای مکان

صدای تو چرا...؟   آه...، آرایشِ تارت

آن  طلا کجاست؟

پله­ها ؛ پله­های ارج... آی­ی­ی   های­ی    ای عدم

با توأم، بله ؛ آن    محیط­های در توهم

حساب کن ؛ رقم بزن       ببین

گوشه­ی کتم     تا شده     ورق بزن

صبر کن کمی فقط فندکت     تق.. تَعَک

و تماس حلقه  

با سه رأس عقربه     قدم به قسمت عدم  نهد

بخشِ روشنِ صفرِ صفر را خراش.. نه،

هیچ... عشق را ظاهراً محیط­ها

ببین، فن  تق...تتق      فندک اشتباه

فن­دَکت، عشق را     حل

حضور... هان، هوا بخار شد

محیط­ها، تمام          عدم

ای،    فندکِ... تقِ  تع­عَت

رفیق! فندکت.. تق تقع    قطع  می کند    تَعَق

برو درِ دشت را پیدا کن

فندکت را در درز بگذار

خودت هم آن­جا بمان