تبليغاتX
آخرین تانگو
یک شعر تجربی که در دو ساختمان با چرخش 90 درجه پخش شده است

           

             اتاقی کنار اتاق

 

 

گوشم به گوشواره است

قائم شده ام به مکیدنت

سرزمینی تکانده شده ای

هر طور که می شود

پای راست رقصی بر خیابان

 

       شعری که آشناست

         زلزله ی شدیدی را پاییده ام

شاید رسیده ایم

خرس از کجاست ؟

سلام تو شیری است

سرورم

قاب های دست من به عصب                گم

   

خرس از

.
کجاست ؟

هوا شرطی شده است

ما چه ایم ؟

       و صلیب سیراب می شود

ماموریت زاده ایم

بیا جام را آماده کنیم

سفرم به زلزله

 

شکست تکرار می شود

 

عزیمتم به شرق

می خواهم عکس ات را کنار دیوار بگیرم

بارگاه تو

.

بی پناه شدیم

می خواهم

پاییدیم و

           عکس ات را

لاستیک های پرنده را ساییدیم

 

                      کنار دیوار بگیرم

بعد از تو هیچ ستاره ای             

نشنیدیم

...

+ در ساعت 19:51/سید مرتضا مرتضایی |

 

قلب مکانیکی من

 

بیشتر

بیشتر می شود

قلب مکانیکی من

یک سوی موهایم آرامش گرفته اند

باد مجسمه ی فصل یخی را می برد به چشم ها

بهار نباتی با حیوانی اش عبور می کند در ماهی تابه

قلب مکانیکی من

یک طرفه

بیشتر

می شود

چه در سالاد

سفره می کشید در سیگار

بالا

پایین

قلب مکانیکی من

                                      ۲۳ بهمن ۸۴


احساس پوستی داشتم در برابر تو

قدرت کوآنتمی در بدن انار ، تماشای تو بود

خبر هایی از پرتقال های خونی

خبر هایی از بچه دار شدن آن ها

نیم فصل لیگ

نیم دیگر سیب

توپ بزرگ بسکتبال در دست های کوچکم ، انار بود

می خواستم برایت طناب بزنم

گردنم باریک تر شد

                                     ۲۳ بهمن ۸۴

+ در ساعت 15:55/سید مرتضا مرتضایی |